Dur

Dur... Artık içinde galeyana getirdiğin ne varsa bir anlık olsa da dur. Bil ki her şey kendi haddi zatında güzel. Söylediğin, yaptığın, hissettiğin ne varsa, hepsini bırak bir tartının kefesine ve anla. Gör ki seni birileri için konuşmaya, dünyalık için savaşmaya, birilerini yermeye, övmeye veya eleştirmeye had bildiren, senin olmayan yanından başkası değil. Sahibi değilsin tüm bunların.

Her konuştuğun, her canını yaktığın senden götürüyor. Dünyada geçer politika böyle midir bilmem, lakin ötelerde ve ruhun yükselişinde geçer akçe bu değil.

Gör. Tüm kainat ahenklice, uyum içinde. Kendine kahretmeden, akıllıca, vazifesini ezelden bilircesine. Bakmaktan yoksun olduğuna göz değmiş ne fayda. Gör ki, çiçeklensin, senin ruhundaki, yaradılış özündeki o manevi dünya.

Bil. Her şeyden önce haddini. Bilmenin bilginin ötesinde ve bilmezden bağımsız olduğunu. Bil ki, sonsuz bilgi içinde zerresin, Onsuz bilgi içinde böbürlenen bir cisim.

Dur. Sakinle. Tüm inanç merkezlerinde olduğu gibi. Dur ve kıyam et gönlündeki sese. Sustur dışındaki sesleri. Kendini ve yaradılış gayeni duy kendi gönlünün dehlizlerinde. Dur ki, anlayacak gücün, idrak edecek basiretin çoğalsın.